Uit het artikel van BG Magazine:

We blijven maar oude begrippen gebruiken voor het benaderen van een nieuw probleem dat nu veel meer gelaagdheid kent dan in de jaren negentig, de tijd waarin we nog geen loondoorbetalingsverplichting kenden voor de werkgevers en het GAK de regie voerde over uitvoering van de Ziektewet. Door verandering van de spelregels, spelers en speelveld staat niet meer zozeer centraal wat de oorzaak van het probleem van de werknemer is, maar vooral de wijze waarop hij wil en kan omgaan met zijn situatie voor alle belanghebbenden om hem heen.

Om uit dat ‘verkeerde’ gesprek te blijven, is mijn voorstel om bij leveringsproblemen voortaan consequent te spreken over verminderde inzetbaarheid, ook bij dreigende uitval. Dus wanneer een werknemer met psychische klachten inschat niet zijn volledig eigen werk te kunnen doen, kan hij als het ware een verzoek doen om aangepast werk. Zo ‘installeren’ we met behulp van taal direct dat de behoefte aan aanpassing van werk centraal komt te staan in plaats van de psychische klachten. Ook hier gaat een activering vanuit.

Lees het genoemde artikel hier.